28 Obserwatorzy
30 Obserwuję
dariuszkarbowiak1

Moje książki

Uwielbiam czytać, czasem piszę

Teraz czytam

Muzeum ciszy
Yōko Ogawa, Anna Horikoshi
Przeczytane:: 30/296 stron
Walka o Hiszpanię 1936-1939
Antony Beevor
Przeczytane:: 96/688 stron

Ostatnie rozdanie

Ostatnie rozdanie - Wiesław Myśliwski Myśliwski nie należy do autorów, którzy piszą dwie książki w roku. Należy natomiast do tych pisarzy, na których się czeka. Każda z książkę napisana przez Myśliwskiego to swego rodzaju złoty medal na Olimpiadzie lub główna nagroda na festiwalu Chopinowskim. Może raczej jak odnalezione dzieło jakiegoś zapomnianego malarza. Niestety książka „Ostatnie rozdanie” jest książką adresowaną do ludzi posiadających swoisty notes życiowy. Sam zresztą autor zaznacza że są książki do których trzeba dorosnąć. Tak na każdym etapie naszego życia lektura powinna być właściwa. Przeczytana za późno nic nie wnosi, a przeczytana za wcześnie staje się mało zrozumiana. Dla mnie „Ostatnie rozdanie” to arcymistrzostwo polskiej literatury. Książka kompleksowa. Odnosząca się do wielu wartości i próbująca przedefiniować niektóre pojęcia. Jeszcze w pamięci mam „Widnokrąg” – i młodego ucznia. Wydaje mi się że właśnie tamtejszy bohater na stronach obecnego dzieła przegląda swój notes. Minęło wiele lat. Postarzeliśmy się, patrzymy na nasze miłości, miłostki sukcesy i porażki z perspektywy czasu. Z perspektywy notesu zapamiętanych wspomnień, które przychodzą do nas wcale nie w kolejności. Wspomnienia to nie taśma filmowa. Bohater książki też zastanawia się nad przypadkowością układu alfabetu. Czyż A musi poprzedzać B? Tak właśnie jest z ostatnią książką Myśliwskiego, którą miałem szczęście przeczytać. Awansowała ona od razu do moich ulubionych. Można w niej przejrzeć się jak w zwierciadle. Zastanowić się przez moment nad sobą kim naprawdę jesteśmy, a nie tym kim chcielibyśmy być. Książka genialna. Polecam, szkoda tylko że niektórzy będą musieli trochę dorosnąć, co za tym idzie poczekać na jej przeczytanie.