28 Obserwatorzy
30 Obserwuję
dariuszkarbowiak1

Moje książki

Uwielbiam czytać, czasem piszę

Teraz czytam

Muzeum ciszy
Yōko Ogawa, Anna Horikoshi
Przeczytane:: 42/296 stron
Walka o Hiszpanię 1936-1939
Antony Beevor
Przeczytane:: 96/688 stron
Carte blanche - Jacek Lusiński

Nauczyciel historii tracący wzrok, to prawie książka o mnie. Nie mniej jednak nie specjalnie zrobiła na mnie wrażenie. Staraniem autora było ukazanie naszego podejścia do niepełnosprawności. Umiejętności radzenia sobie z własną niepełnosprawnością w tym przypadku utratą wzroku. Czy tylko? Polonistka Ewa – choć w odniesieniu do szkoły średnie niej raczej należy używać określenia nauczycielka języka polskiego – jest też swego rodzaju niepełnosprawna. Jednorazowy seks, wpadka, mężczyzna nieznany – przypadek raczej tak rzadki we współczesnym świecie że zakrawa na sf.
Ale wróćmy do głównego bohatera Kacpra, ponoć opowieść na faktach. Autor mógł zadbać o bardziej realne skonstruowanie postaci. Dla mnie każda z przedstawionych sylwetek jest raczej szkicem niż postacią. Podobnie jest z opisem sytuacji panujących w szkole ponadgimnazjalnej (uczniowie posługują się iPadami). Autor mógł zadać sobie odrobinę trudu i dowiedzieć się jak dziś przebiega egzamin maturalny. Zapoznania się z podstawą programową i rozszerzeniem z historii– materiału ogólnodostępne. Cały czas czekam na książkę, napisaną w oderwaniu od stereotypów "Sposobu na Alcybiadesa", "Szatana z siódmej klasy" czy "Ferdydurke".
Całość oceniam na dostateczny, mały plusik za to że czyta się dobrze i szybko i dobre zakończenie. Niepełnosprawność jest samotnością, wchodzimy w mgłę o której inni niewiele wiedzą. Niestety z Jackiem Lusińskim włącznie.